Dag 10: Een pistoletje, Ciabatta en een zacht puntje voor mijn neus en ik zit aan de meergranenboterham met slankie smeerkaas

Geplaatst door

Heb je dat ook wel eens? Dat je zelf goede voornemens hebt en daar heel erg veel moeite voor moet doen het vol te houden? Dat je het liefst je boterhammen met mager beleg aan de eenden voert, terwijl je zelf met een pistoletje met Brie de lunch doorkomt? Dat je in plaats van een paar boterhammen je bord vol laad met lekkere luxe broodjes?

Ik wel, maar ik houd me voor te bedenken waarvoor ik het doe. Dus nee, ik heb geen luxe broodjes gegeten, maar gewoon het bruine brood dat ik mee had met het simpele (doch heerlijke) beleg: Slankie Smeerkaas.

Misschien heb je het gelezen, een artikel in de Margriet. Ja ik als man lees ook wel eens artikelen in de Margriet :). Een onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer je naast doorzettingsvermogen ook nog positief bent ingesteld, je de meeste kans maakt op een succesvol afvalverhaal. Dat positieve mensen sneller geneigd zijn te kijken naar waarom iets juist goed is in plaats van te kijken naar de negatieve kant : waarom je iets niet meer mag eten.

Maar dat is eigenlijk ook logisch, toch? Wanneer je negatief in het leven staat, is het allemaal stom en de nieuwe trends zijn ook allemaal niet leuk en je mag niets en je kan niets. Anderen vertellen je wat je ontzegd wordt alsof je een klein kind bent. De lekkere dingen mag je niet meer en de verplichte activiteiten, stappen, bewegingsmomenten en al het andere dat je maar moet. Dat druist tegen alle gevoelens van positiviteit in, zo erg dat je het echt als een straf ziet. Geen enkel vrijwillig traject dat met het gevoel begint gestraft te worden heeft een hoge kans op succes.

Terwijl je als positief iemand al snel neigt naar de opvatting dat het allemaal wel meevalt. Want je mag nog steeds een hoop, alleen wat minder so what?. Je mag nog steeds brood, aardappelen, vlees en ga zo maar door. Het is alleen het een klein beetje aanpassen van wat eetgewoonten. En bewegen? Dat deden we vroeger toch ook? Dus eitje om daar weer mee te starten. Eigenlijk gewoon terug naar hoe voeding zou moeten zijn: Brandstof voor het lichaam in plaats van een vorm van troost, genot of andere trigger voor een gemoedstoestand.

Ik reken mezelf denk ik als iemand die tussenin zit. Daarom gaat het bij mij misschien ook altijd wel medium goed.

Tot welke categorie reken jij jezelf?

2 reacties

  1. Ik ben tegenwoordig ook meer het midden…. Vroeger te mager nu te zwaar.
    Vroeger kon ik eten wat ik wilde, kwam toch niks aan, nu moet ik ook opletten anders word ik vierkant. Alles met mate en water,thee en bewegen wat meer

    1. Ja, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan 🙂 Het is inderdaad vooral bewegen en de snoepmomenten minderen.. Dan komen we denk ik al een heel eind:)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *