Dag 18: Een typisch “eet mij” boek voorbeeldje uit de realiteit

Geplaatst door

Vandaag schijnt de zon, daardoor ben ik in een goed humeur. Ik rijd naar mijn werk en kom in een file terecht waarin ik ongeveer 50 minuten stapvoets achter mijn voorligger aan rijd over de a29 richting Rotterdam. Maar mijn humeur is goed.

Ook al sta ik in een file en had ik dat kunnen voorkomen al had ik van tevoren mijn TomTom Go App aangezet, kan het me eigenlijk niet zoveel schelen. Niet veel kan mijn humeur vandaag breken. Ik kom op kantoor aan en loop langs het bureau van mijn leidinggevende. Op zijn bureau staat een blikken koekjestrommel met daarin allerlei soorten drop.

Engelse drop, dropveters en ga zo maar door. De hele dag heb ik me kunnen verzetten, zelfs tijdens een sessie samen. Tot het moment dat ik een dropje nam. 1 simpel dropje. Een dropje voor de smaak. En toen kwam het, de wil naar meer. Het had niets te maken met honger of trek, maar het waren mijn gedachten, hersenspinsels die ervoor zorgden dat de blikken trommel vol met drop een enorme aantrekkingskracht op me hadden.

Enerzijds is het de constante beslissingen geen graai te doen uit de blikken trommel. Zoals in het boek beschreven wordt neemt bij elke beslissing die je neemt de wil om de juiste beslissing te nemen af terwijl de wil een beslissing te nemen met je gevoel of verlangen toeneemt. Je weerstand neemt af. Ik merk het, ik voel het en ik wil eraan toegeven. En ik neem 1 dropje en daar laat ik het bij.

Vervolgens blijft de rest van de dag de koekjestrommel lonken naar me. Wat een impact het nemen van 1 dropje heeft. Nu op dag 18 zijn er al 16 gezondere dagen voorbij. En natuurlijk ben ik niet roomser dan de Paus. Ik neem af en toe echt wel een snoepje, maar niet zoals voorheen. Ik neem nu bewust 1 dropje ipv elke keer een handje.

Vandaag hebben we Spaghetti gegeten. Voor spaghetti bolognese kun je me ‘s nachts wakker maken. Borden schepte ik normaal gesproken op. Nu is het nog steeds erg lastig maat te houden, maar het is gelukt. Ook al is mijn vermogen om het juiste te beslissen ipv het lekkerste een stuk afgenomen, de realisering dat ik een lange termijn doel heb gesteld, sterkt me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *